Ta-Too-To

หายไปนานเป็นเดือนเลยตู...-*-  ((คิดถึงบล็อกตาโต๊โตที่สู๊ดดดด..ด!!! ^3^))  ที่หายไปน่ะไม่ได้ไปไหนหรอกนะ...แต่งานมันเยอะจริงจริ๊งงงง ง..~  ทั้งเรียน...ทั้งกิจกรรม...ไหนจะการบ้านที่กองเท่าเขาโอลิมปส?...ไหนจะต้องซ้อมนู่น..ซ้อมนี่อีกโข T.T  นี่ขนาดอยู่ม.3นะ  งานยังเยอะขนาดนี้...โฮกกกกก ก..!!!~

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแข่งแล้ววว ...ยังไม่ถึงไหนเลย..  แถมรอบนี้ไม่มีพรีแพร...มีแต่อิมพร้อมทู YoY  กรรมของตูจริงๆ...ช่วงที่ไม่ได้เขียนบล็อกก็มีเรื่องหล๊ายยย....เรื่องเกิดขึ้นอยู่ทุกวั๊นทุกวัน...มีทั้งดีและก็ไม่ดี...มีซวย...มีเศร้า...มีเฮฮา  แอนด์บลาๆๆๆ ๆ

มันมีช่วงนึงที่ซวยขั้นเทพเลย -o-  อันนู่นก็มั่ว  อันนี่ก็มั่ว...เวลาจับสลากเลือกงานก็มักจะได้งานที่เยอะกว่าคนอื่นหลายเท่า = ="  'จารย์บอกว่า 'น่าภูมิใจออก'  หรอคะ'จารย์???  มันน่าภูมิใจตรงไหนนน น...!!  หนูก็คนเหมือนกัน...เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะคะ TT^TT

เฮ้อ!!  แค่เรื่องของเราก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว...ยิ่งรู้ว่าวันที่...จำไม่ได้ - -*  ไอ้พี่หมีคังโดนตำรวจจับ..=o=  ฟังข้อหาแล้วใจนึงก็อยากจะสมน้ำหน้า...ใจนึงก็นึกสงสาร  เมาแล้วเขา+ชนแล้วหนี -*-  ไอ้พี่หมีบ้า...ทำไมไม่รู้จักระวังตัวเองบ้าง...ปีนี้มีเรื่องต้องขึ้นโรงขึ้นศาลตั้ง 2 ครั้งแล้วนะ...ทำไมชอบทำให้คนอื่นเค้าเป็นห่วงด้วยห๊ะ!!!~ 

วันเสาร์ :: 10/10/09

วันที่จะไม่มีวันลืม...วันที่เจอ...เจอเค้าคนนั้น..'ไอ้เด็กปั๊ม'  เกือบ 2 ปีที่ไม่ได้เจอกัน...  พอเจอกันแล้วแกก็ไม่คิดจะทักชั้นเลยนะ...หรือว่าลืมกันไปแล้วงั้นหรอ..??  ใช่สิ..คงลืมไปแล้ว...  ใครมันอยากจะไปจำ..ใช่มั้ย!!  โธ่เว้ย!!  ถ้าแกกล้าซักนิด...กล้าอีกซักนิดที่จะบอกว่า...แกคิดยังไงกับฉัน..  มันก็คงจะไม่ออกมาเป็นแบบนี้...  ฉันเอง..ก็โง่!! โง่ที่เข้าใจ 'ใจ' ของตัวเองผิด  เข้าใจว่าชอบไอ้ตาตี่.. แต่จริงๆแล้ว  มัน..มันไม่ใช่เลย...  ฉันชอบแกต่างหากเล่า...ไอ้เด็กปั๊ม...!!!  ฉันไม่รู้ว่าฉันชอบแกตั้งแต่เมื่อไร..?  แต่...แต่มันก็ชอบไปแล้ว... 

พัทยา ::

ฉันจำวันนั้นได้ดี...พวกเราไปเที่ยวพัทยากัน  รถบัส 2 คัน...ห้องของพวกเรานั่งรวมกับห้องทับ2  ฉันนั่งเยื้องกับยีนส์  เด็กห้อง 2 ที่ไอ้ตาตี่มันชอบ...ตอนนั้น..ฉันยังไม่รู้ว่าฉันชอบแก...ฉันคิดมาตลอดว่าชอบไอ้ตาตี่..  มันเดินมาหายีนส์แทบทุกๆ 5 นาที...  มันทำให้ฉันอยากจะร้องไห้...แต่เพราะแกไง..  แกเดินมาหาฉัน..มานั่งคุยกับฉัน..มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย...ขอบใจนะ~

ตอนที่กำลังเดินอยู่ที่ริมทะเล...แกก็มาลากฉันลงไปในน้ำ..- -"  'มีอะไรจะบอก' แกจำคำพูดนี้ได้มั้ย?  แกพาฉันไปตรงที่น้ำลึกและเย็นมาก...  จนขาฉันไม่สามารถหยั่งถึง...ฉันก็เลย..บอกแกว่า..'เดี๋ยวค่อยบอกก็ได้...ฉันหนาว'  แกก็เลยปล่อยฉัน... บุ๋งๆๆๆ ๆ...จมสิ..ไอ้บ้าเอ๊ย!!  ไม่รู้รึไงว่าฉันว่ายน้ำไม่เป็น -3-  แต่ก็ยังดี...ที่แกคว้าฉันไว้ได้ทัน...และเรื่องนี้...ก็มีแค่ฉันกับแกรู้กันอยู่แค่2คน...ตอนนี้ฉันอยากจะรู้เหลือเกินว่า...แกอยากจะบอกแรกับฉัน...แต่ก็...ขอบใจนะ~

เฟรนด์ชิฟ ::

แกจำได้มั้ย..?  ว่าแกเขียนว่าอะไร..

'จากกอล์ฟ (ต้า)

สวัสดี..นุ้ก  นุ้กเป็นหัวใจของต้าเสมอ  นุ้กจะไปต่อสุรนารีฯ  ขอให้นุ้กสอบได้นะจ๊ะคนดี

รักและคิดถึง 

I Miss You'

แกรู้...รู้ว่าในตอนนั้นฉันชอบกอล์ฟ(ไมค์)  รู้ว่าฉันจะไปสอบที่ไหน...  รู้ในสิ่งที่ไอ้ตาตี่ไม่เคยสนใจเลยแม้แต่นิดเดียว  มันทำให้ฉันรู้ว่า...แก...แกคิดยังไงกะฉัน..ถ้าฉันไม่เผลอคิดไปเอง...ขอบใจนะ~  ที่ยังอุตส่าห์เขียนให้เรา...ถ้ามันเป็นเพียงแค่เขียนเล่นๆ..ไม่ได้ตั้งใจ...แต่เราก็ขอบใจนะ~  ขอบใจที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอมา...คิดถึงเสมอ..

เพื่อนรัก...ที่สุด

เรื่องของฉันกับแกน่ะ...มีมากจริงๆนะ...มากจนฉันไม่สามารถจะเขียนได้หมด...แต่เชื่อมั้ยล่ะ...ว่าฉันจำได้หมดทุกเรื่อง...อยากเจออีกครั้งจังเลย...

ปล.ไปๆมาๆไหงกลายเป็นเรื่องเศร้าไปได้ล่ะเนี่ย..???

ปปล.เดี๋ยวจะพยายามมาอัพเรื่องเพลงและข่าวบันเทิงเกาหลีต่อนะคะ...~

ปปปล.ถ้าจะเอานิยายมาลงงในบล็อกนี้...จะมีคนอ่านไหมหนอ??  Yaoi นะ...  หุๆๆๆ